Voor leerlingen
Krakau
In het kader van de vakoverschrijdende eindtermen bieden wij de leerlingen van het vijfde jaar reeds voor de vijfde maal een culturele studiereis naar Krakau aan. Deze uitstap vind plaats in de eerste week van de Paasvakantie.
Krakau is nu een schitterende universiteits- en cultuurstad maar was in een ver verleden ook de hoofdstad van Polen. De Wavelburcht – de residentie van de vorsten – en de Joodse wijk, getuigen van het glorierijke verleden van deze knusse stad, waarvoor de bezoeker al vlug sympathie voelt. De geest van de geest van de Poolse koningen, de Habsburgers en het communisme ademt nog via de prachtige pastelkleurige gevels, de gezellige steegjes en het prachtige marktplein. Het stadje biedt een mix van traditionele gezelligheid, religiositeit en een moderne levenslust die ons als westerse 21ste-eeuwse bezoeker verbazen. In een snel tempo weet deze bruisende stad aansluiting bij de moderne wereld te vinden.
Naast Krakau bezoeken we ook nog de zoutmijn Wieliczka waarvan slechts drie procent voor het publiek toegankelijk is. Onder begeleiding van een deskundige gids openbaart zich een wondere, sprookjesachtige wereld van zout. Sculpturen in zout illustreren het leven van de mijnwerker of herinneren ons aan grote namen uit de geschiedenis. Het meest spreekt nog de ondergrondse kerk met kerststal en Het Laatste avondmaal van Leonardo Da Vinci tot de verbeelding: alles werd in zout uitgehouwen.
De Wieliczka-mijn is de te bezoeken (zou)tmijn 'par excellence'. Wie naar Polen gaat, moet er absoluut langs. De in het zout uitgehouwen beelden en luchters zijn gewoon prachtig en de omvang van de zalen - zo'n 100-tal meter onder de grond - is indrukwekkend. De pracht en de indruk vallen gewoon niet te beschrijven. Ik zou gewoon zeggen: "Mensen, ga er naartoe !" Thibaut Herriau, 2007Een tweede uitstap brengt ons naar de concentratiekampen Auschwitz en Birkenau. Het bezoek confronteert ons met enkele zwarte bladzijden uit onze recente westerse geschiedenis. Filmfragmenten, de site, de gas- en folterkamers, de lege schoenen en koffers, … ze doen ons nadenken en vormen een getuigenis, nu de laatste overlevenden het stilaan niet meer kunnen navertellen. Hoever gaat een mens om te overleven ? – een vraag om bij na te denken.
Heel veel mensen... maar stilte...geen hemelse stilte, Aardse stilte...
Iedereen voelt zich betrokken,
wie zou ooit kunnen vergeten,
wie zou ooit kunnen vergeven,
wat hier ooit is gebeurd.
Valérie Springuel, 2007
Je ziet het: een boeiende uitstap...
- Datum:
- 11 tot 15 april 2011, vertrek vanuit Brussel
- Inschrijving:
- Hans Timmerman
- Praktisch
- verslag 2007